Blog

Blog

Herken je dit als coach? Medewerkers komen met vragen naar jou omdat ze vastlopen. Je weet dat het belangrijk is om vooral vragen te stellen zodat ze zelf tot antwoorden komen, maar toch heb je de neiging om advies te geven. Ook al is het je bedoeling niet om je mening op te dringen, toch kan dit verkeerd overkomen. Een medewerker verwoordde dit als volgt: ’ik weet dat mijn manager het goed met me voor heeft, maar ik ervaar haar als een tweede moeder. Ik wil een coach, niemand die zegt wat ik moet doen.’

Hoe kan je een advies formuleren zonder hierin té sturend te zijn? De lasso-techniek kan hierbij helpen. Hoe werkt deze techniek? Vanuit je expertise of ervaring geef je advies aan een medewerker, je gooit m.a.w. je lasso uit. Omdat je niet zeker bent of deze persoon dit advies hoort, begrijpt, hier iets mee kan, het een goed advies vindt … toets je expliciet hoe dit advies overkomt. Je bindt de andere terug aan je (lus terug aantrekken) door vragen te stellen in de trant van: wat betekent dit als ik dit zeg, hoe komt dit bij je over, kan je hier iets mee? Je stapt even uit je coachende rol door je als adviseur te gedragen vanuit je ervaring of expertise, maar legt de verantwoordelijkheid wel bij de coachee om er al dan niet mee aan de slag te gaan.

Deze techniek is bijzonder nuttig als je merkt dat de communicatie vastloopt, als je meent een goed advies te hebben om de ander verder te helpen of aanvoelt dat er meer nodig is dan vragen te stellen.